دعای وداع با ماه مبارک رمضان

اَللّهُمَّ اِنَّكَ قُلْتَ فى كِتابِكَ الْمُنْزَلِ

خدایا تو فرمودى در قرآنت كه نازل فرمودى :

شَهْرُ رَمَضانَ الَّذى اُنْزِلَ فیهِ الْقُرْآنُ وَهذا شَهْرُ رَمَضانَ وَقَدْ تَصَرَّمَ

((ماه رمضانى كه نازل شد در آن ماه قرآن )) و این ماه رمضان است كه گذشت

فَاَسْئَلُكَ بِوَجْهِكَ الْكَریمِ وَكَلِماتِكَ التّآمَّةِ اِنْ كانَ بَقِىَ عَلَىَّ ذَنْبٌ لَمْ

پس از تو خواهم به ذات بزرگوارت و كلمات تامه و كاملت كه اگر گناهى به گردن من باقى مانده

تَغْفِرْهُلى اَوْتُریدُ اَنْ تُعَذِّبَنى عَلَیْهِ اَوْ تُقایِسَنى بِهِ اَنْ [لا] یَطْلُعَ فَجْرُ

كه آنرا نیامرزیده اى یا مى خواهى مرا به جرم آن عذاب كنى یا بدان مرا بسنجى (مى خواهم ) كه طلوع نكند سپیده دم

هذِهِ اللَّیْلَةِ اَوْ یَتَصَرَّمَ هذَا الشَّهْرُ اِلاّ وَقَدْ غَفَرْتَهُ لى یا اَرْحَمَ

این شب یا بگذرد این ماه جز آنكه آمرزیده باشى آنرا از من اى مهربانترین

الرّاحِمینَ اَللّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ بِمَحامِدِكَ كُلِّها اَوَّلِها وَآخِرِها ما قُلْتَ

مهربانان خدایا ستایش تو را است به همه ستایش هایت آغازش و انجامش چه آن ستایشهایى كه

لِنَفْسِكَ مِنْها وَما قالَ الْخَلاَّئِقُ الْح آمِدُونَ الْمُجْتَهِدُونَ الْمَعْدُودُونَ

خودت براى ذات خود بیان كرده اى و چه آنها كه آفریدگان ستایش كننده و كوشا و معدودى

الْمُوَفِّرُونَ ذِكْرَكَ وَالشُّكْرَ لَكَ الَّذینَ اَعَنْتَهُمْ عَلى اَدآءِ حَقِّكَ مِنْ

كه بسیار یاد تو كنند و سپاست گزارند به زبان آرند آنانكه یاریشان كردى بر اداى حق خود از

اَصْنافِ خَلْقِكَ مِنَ الْمَلاَّئِكَةِ الْمُقَرَّبینَ وَالنَّبِیّینَ وَالْمُرْسَلینَ

طبقات مختلف آفریدگانت از فرشتگان مقرب و پیمبران و مرسلین

وَاَصْنافِ النّاطِقینَ وَالْمُسَبِّحینَ لَكَ مِنْ جَمیعِ الْعالَمینَ على اَنَّكَ

و طبقات دیگر از گویندگان و تسبیح كنندگانت از همه مردم عالم (ستایشت كنم ) بر اینكه

بَلَّغْتَنا شَهْرَ رَمَضانَ وَعَلَیْنا مِنْ نِعَمِكَ وَعِنْدَنا مِنْ قِسَمِكَ

ما را به ماه رمضان رساندى و ما در زیر بار نعمتهاى تو بودیم و در نزد ما بود بهره هاى تو

وَاِحْسانِكَ وَتَظاهُرِ امْتِنانِكَ فَبِذلِكَ لَكَ مُنْتَهَى الْحَمْدِ الْخالِدِ

و احسانت و منّت هاى پى در پیت و به همین جهت تو را ستایش كنم به آخرین حد ستایش ستایشى جاویدان

الدّآئِمِ الرّاكِدِ الْمُخَلَّدِ السَّرْمَدِ الَّذى لا یَنْفَدُ طُولَ الاَْبَدِ جَلَّ ثَنآئُكَ

و دائمى و ماندنى و همیشگى و بى حد و انتهایى كه تا ابد پایان نداشته باشد، براستى كه برجسته است ثناى تو

اَعَنْتَنا عَلَیْهِ حَتّى قَضَیْتَ عَنّا صِیامَهُ وَقِیامَهُ مِنْ صَلوةٍ وَما كانَ مِنّا

كه ما را یارى كردى بر انجام فرائض این ماه تا بخوبى گذراندى از ما روزه و نمازش را و همچنین اعمال نیك دیگرى كه

فیهِ مِنْ بِرٍّ اَوْ شُكْرٍ اَوْ ذِكْرٍ اَللّهُمَّ فَتَقَبَّلْهُ مِنّا بِاَحْسَنِ قَبُولِكَ

در این ماه از ما سر زد از نیكوكارى یا سپاسگزارى یا ذكرى خدایا پس آنها را بپذیر از ما به بهترین پذیرش خود

وَتَجاوُزِكَ وَعَفْوِكَ وَصَفْحِكَ وَغُفْرانِكَ وَحَقیقَةِ رِضْوانِكَ حَتّى

و بهترین گذشت و عفو و چشم پوشى و آمرزش و حقیقت خوشنودیت تا به حدى كه

تُظَفِّرَنا فیهِ بِكُلِّ خَیْرٍ مَطْلُوبٍ وَجَزیلِ عَطآءٍ مَوْهُوبٍ وَتُوقِیَنا فیهِ

برسانى ما را در این ماه به هر خوبى و خیرى كه مطلوب ما است و به عطاى شایانى كه ببخشى و نگاهمان دارى در آن

مِنْ كُلِّ مَرْهُوبٍ اَوْ بَلاَّءٍ مَجْلُوبٍ اَوْ ذَنْبٍ مَكْسُوبٍ اَللّ هُمَّ اِنّى

از هر چیز هراسناك یا بلایى كه بر سرمان آید یا گناهى كه بهم رسد خدایا از تو خواهم

اَسْئَلُكَ بِعَظیمِ ما سَئَلَكَ بِهِ اَحَدٌ مِنْ خَلْقِكَ مِنْ كَریمِ اَسْمآئِكَ

به بزرگترین چیزى كه یكى از آفریدگانت از تو درخواست كنند از نامهاى

وَجَمیلِ ثَنآئِكَ وَخآصَّةِ دُعآئِكَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

بزرگوارت و از ثناى برجسته ات و از دعاى مخصوصت كه درود فرستى بر محمد و آل محمد

وَاَنْ تَجْعَلَ شَهْرَنا هذا اَعْظَمَ شَهْرِ رَمَضانَ مَرَّ عَلَیْنا مُنْذُ اَنْزَلْتَنا اِلَى

و دیگر آنكه بگردانى این ماه رمضان را بزرگترین ماه رمضانى كه بر ما گذشته است از آن روزى كه ما را به این

الدُّنْیا بَرَكَةً فى عِصْمَةِ دینى وَخَلاصِ نَفْسى وَقَضآءِ حَوآئِجى

دنیا آورده اى تاكنون از این نظر كه آنرا بركتى قرار دهى در ضمن نگهدارى دینم و رهایى خودم (از دوزخ )

وَتُشَفِّعَنى فى مَسآئِلى وَتَمامِ النِّعْمَةِ عَلَىَّ وَصَرْفِ السّوَُّءِ عَنّى

و برآوردن حاجاتم و دیگر آنكه شفاعتم را بپذیرى در خواسته هایم و كامل كردن نعمتت را بر من

وَلِباسِ الْعافِیَةِ لى فیهِ وَاَنْ تَجْعَلَنى بِرَحْمَتِكَ مِمَّنْ خِرْتَ لَهُ لَیْلَةَ

و گرداندن بدى را از من و پوشاندن لباس عافیت را در این ماه بر من و مرا به رحمت خود از آن كسانى قرار دهى كه شب

الْقَدْرِ وَجَعَلْتَها لَهُ خَیْراً مِنْ اَلْفِ شَهْرٍ فى اَعْظَمِ الاَْجْرِ وَكَرآئِمِ

قدر را كه بهتر از هزار ماه گردانیدى براى آنها اختیار كرده اى در بزرگترین پاداش و گرامى ترین

الذُّخْرِ وَحُسْنِ الشُّكْرِ وَطُولِ الْعُمْرِ وَدَوامِ الْیُسْرِ اَللّهُمَّ وَاَسْئَلُكَ

ذخائر و سپاسگزارى نیك و طول عمر و آسودگى همیشگى خدایا و از تو خواهم

بِرَحْمَتِكَ وَطَوْلِكَ وَعَفْوِكَ وَنَعْمآئِكَ وَجَلالِكَ وَقَدیمِ اِحْسانِكَ

به رحمتت و به بخشش و گذشتت و نعمتهاى (بسیار) و جلال و احسان دیرینه

وَامْتِنانِكَ اَنْ لا تَجْعَلَهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّا لِشَهْرِ رَمَضانَ حَتّى تُبَلِّغَناهُ

و منت گذاریت كه این ماه را آخرین ماه رمضان ما قرار ندهى تا اینكه برسانى ما را

مِنْ قابِلٍ عَلى اَحْسَنِ حالٍ وَتُعَرِّفَنى هِلالَهُ مَعَ النّاظِرینَ اِلَیْهِ

بدان در سال آینده به بهترین حال و نشان دهى به من ماه نو این ماه را به همراه بینندگان آن

وَالْمُعْتَرِفینَ لَهُ فى اَعْفى عافِیَتِكَ وَاَنْعَمِ نِعْمَتِكَ وَاَوْسَعِ رَحْمَتِكَ

و اعتراف كنندگان به حق آن در بهترین عافیت و تندرستى كه به من داده و كاملترین نعمتت و فراخترین رحمتت

وَاَجْزَلِ قِسَمِكَ یا رَبِّىَ الَّذى لَیْسَ لى رَبُّ غَیْرُهُ لا یَكُونُ هذَا

و شایانترین بهره هایت اى پروردگار من كه جز او پروردگارى ندارم چنان نباشد كه این

الْوَداعُ مِنّى لَهُ وَداعَ فَنآءٍ وَلا آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِلِقآءٍ حَتّى تُرِیَنیهِ مِنْ

وداعى كه من از این ماه مى كنم وداع فنا و مرگ من و آخرین بار دیدار من از این ماه باشد بلكه در سال آینده نیز آنانرا

قابِلٍ فى اَوْسَعِ النِّعَمِ وَاَفْضَلِ الرَّجآءِ وَاَ نَا لَكَ عَلى اَحْسَنِ الْوَفآءِ

به ما بنمایان در فراخترین نعمتها و بهترین امیدها و در حالى كه من (نسبت به تو) وفادارتر باشم

اِنَّكَ سَمیعُ الدُّعآءِ اَللّهُمَّ اسْمَعْ دُعآئى وَارْحَمْ تَضَرُّعى وَتَذَلُّلى

كه براستى تویى شنواى دعاها خدایا دعایم را اجابت كن و به تضرع و زارى و خواریم

لَكَ وَاسْتِكانَتى وَتَوَكُّلى عَلَیْكَ وَاَنَا لَكَ مُسَلِّمٌ لا اَرْجُو نَجاحاً وَلا

در برابرت و مستمندى و توكلى كه بر تو دارم رحم كن و من تسلیم جناب توام كه امید ندارم به موفقیت

مُعافاةً وَلا تَشْریفاً وَلا تَبْلیغاً اِلاّ بِكَ وَمِنْكَ وَامْنُنْ عَلَىَّ جَلَّ ثَنآؤُكَ

و تندرستى و نه به شرافت و مقامى برسم جز بوسیله تو و از جانب تو و منت نه بر من اى كه ثنایت

وَتَقَدَّسَتْ اَسْمآئُكَ بِتَبْلیغى شَهْرَ رَمَضانَ وَاَنَا مُعافاً مِنْ كُلِّ مَكْرُوهٍ

برجسته و نامهایت منزه است باینكه برسانى مرا به ماه رمضان در حالى كه سالم باشم از هر ناراحتى

وَمَحْذُورٍ مِنْ جَمیعِ الْبَوائِقِ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى اَعانَنا عَلى صِیامِ هذَا

و گرفتارى و از تمام ناگواریها و ناملایمات ستایش خدایى را كه كمك داد ما را بر روزه این

الشَّهْرِ وَقِیامِهِ حَتّى بَلَّغَنى آخِرَ لَیْلَةٍ مِنْهُ

ماه و نماز و عبادتش تا مرا به آخرین شبش رسانید