منوی اصلی
موضوعات وبلاگ
لینک دوستان
پیوندهای روزانه
نویسندگان
نظرسنجی
دراین وبلاگ چه مطالبی بیشتر موردنیاز شما می باشد؟؟










آمار وبلاگ
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • کل بازدیدها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین به روز رسانی :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل مطالب :
گالری عکس دفاع مقدس


برای نمایش تصاویر گالری كلیك كنید


دریافت كد گالری عكس در وب

ساعت و اوقات شرعی
ساعت فلش مذهبی اوقات شرعی
تماس بامدیر وب
تماس با ما
ترجمه متن
قرآن آنلاین
مشاهده و دریافت کد
قاب عکس شهدا
درباره ما

این وبلاگ برای شناخت هرچه بیشتر شما عزیزان ازبسیج و شهدای دفاع مقدس در اختیارتان قرار می گردد.

مدیروبلاگ حمیدرضایی

(( سلام بر امام خمینى، اسطوره زمان كه از فیضیه برخاست و كاخ ظلم و ستم فرعونیان را لرزاند و فرو پاشاند. او از سلاله پاك رسول خدا(ص) ،از تبار ابراهیم و از خاندان پیامبران بزرگ الهى است.او از نژاد حسین (ع) ،پاسدار حریم اسلام و تجلى بارز روحانیت اسلام.))

فرازی از وصیت‌نامه
شهید اسدالله بزرگ خانقاه


بسیج لشگر مخلص خداست.
امام خمینی (ره)


کلام شهدا

یا حسین، یا حسین، یا حسین آن قدر فریاد «هل من ناصرینصرنی »ات نافذ بود و آن چنان تنهایی ات سر آن تفتیده دشت برهوت دامان را به آتش کشید که اکنون در لبیک به تو ای وارث رسولان همه سختی ها را با لذت ایثار بر دوش خواهیم کشید.

شهید مجتبی طبرانی

خاطره
ناهار خونه پدرش بودیم . همه دور تا دور سفره نشسته بودم و مشغول غذا خوردن. رفتم تا از آشپزخونه چیزی برای سفره بیارم. چند دقیقه طول کشید. تا برگشتم نگاه کردم دیدم آقا مهدی دست به غذا نزده تا من برگردم و با هم شروع کنیم . این قدر کارش برام زیبا بود که تا الان تو ذهنم مونده.
شهید مهدی زین الدین

منبع : یادگاران ص 19
جستجو

مطالب پیشین
آرشیو مطالب
منتخب
لوگوی دوستان
ابزار و قالب وبلاگ
سایت های مراجع تقلید
وصیت شهدا
وصیت شهدا
کاربردی
Online User 

کد گرد شدن دو گوشه عکس

دعای فرج
موضوعات


القاب مشهور امام رضا (ع) از كجا آمده اند ؟

دربین امامان معصوم ما، هیچ كدام به اندازه امام علی (ع) اسامی ولقب های متعدد ومتنوع ندارد. بعد از ایشان اما رتبه دوم برای امام رضا(ع) است كه شاید به علت ماجرای ولایتعهدی وشاید به خاطر حضور دربین ایرانیان ، صاحب القاب و عناوین متعدد است، از آن حضرت علاوه بر القابی كه به همه ائمه معصومین (ع) گفته می شود (مثل ابن رسول الله؛ حجت الله ، امین الله و... خود امام) صاحب حداقل 50 لقب اختصاصی هستند. 

دربین امامان معصوم ما، هیچ كدام به اندازه امام علی (ع) اسامی ولقب های متعدد ومتنوع ندارد. بعد از ایشان اما رتبه دوم برای امام رضا(ع) است كه شاید به علت ماجرای ولایتعهدی وشاید به خاطر حضور دربین ایرانیان ، صاحب القاب و عناوین متعدد است، از آن حضرت علاوه بر القابی كه به همه ائمه معصومین (ع) گفته می شود (مثل ابن رسول الله؛ حجت الله ، امین الله و... خود امام) صاحب حداقل 50 لقب اختصاصی هستند.
هر كدام از این عناوین والقاب ، داستان و تاریخچه جداگانه ای دارند وبه یك وجهه از وجهه های حضرت اشاره می كنند. ما اینجا هشت لقب معروف تر از القاب امام هشتم را آورده ایم و در باره آنها حرف زده ایم. این هم خودش یك جور زیارت از راه دور است دیگر.

ابالحسن

دربین عرب رسم است كه اگر بخواهندكسی را با احترام صدا بزنند، اسم او را صدا نمی زنند وبه جایش از كنیه او استفاده می كنند كنیه، لقبی است كه با «اب» یا «ام» شروع می شود؛ یعنی پدر فلانی ویا مادر فلانی. معمولاً كنیه هر كسی را با استفاده از اسم فرزند بزرگ تر یا مشهورتر فرد می سازند؛ ولی گاهی هم هست كه قبل از به دنیا آمدن فرزند می خواهند به یك نفر احترام بگذارند واورا با كنیه صدا بزنند درباره امام رضا(ع) هم همین اتفاق افتاده است . با اینكه امام (ره) خیلی دیر صاحب پسر شدند (امام محمد تقی یا جواد (ع)) اما به امام ازهمان جوانی كنیه داده بودند. از آنجا هم كه آن حضرت سومین فرد از آل علی (ع) بود كه اسم علی داشت (بعد از امام اول وچهارم)، كنیه جدشان - یعنی امام علی (ع) - را به ایشان دادند و آن حضرت را «ابوالحسن» صدا می زند. این كنیه را ظاهراً امام موسی كاظم(ع) برای حضرت انتخاب كردند. معمولاً دركتب شیعه از آن حضرت به عنوان ابوالحسن ثانی یاد می شود. ابوالحسن خالی یا باقید اول كه امام علی (ع) هستند وابوالحسن ثالث، امام دهم حضرت علی بن محمد امام هادی (ع) هستند.

ثامن، ثامن الائمه یا ثامن الحجج

از آنجا كه درزمان امام موسی كاظم(ع) ، انحرافی درمسیر تشیع صورت گرفت وگروهی برادر بزرگ تر آن امام - یعنی اسماعیل پسر امام صادق (ع) را امام هفتم خواندند، پس از آغاز امامت امام رضا(ع) درسال 183 قمری، پیروان ایشان تاكید فراوانی بر لقب «ثامن» یا هشتم داشتند تا آن اشتباه دیگر تكرار نشود .از نكات جالب تاریخ اینكه امام هشتم شیعیان، معاصر مامون عباسی بود كه هشتمین خلیفه عباسی به حساب می آید.

رئوف

این لقبی است كه بعد از شهادت امام به آن حضرت داده شده ودلیلش شهرت ایشان به برآورده كردن حوائج زائران است. اولین بار در«عیون اخبار الرضا» نوشته شیخ صدوق (متوفای 381ق) این لقب آمده وبعد از آن توسط دیگران استفاده شده است.

رضا

معروف ترین لقب امام هشتم رضاست. اما جالب است بدانید كه این لقب را دشمن امام(ع) یعنی مامون به آن حضرت داده بود. چنان كه طبری و دیگران می نویسند، بعد از ولایتعهدی امام (ع) مامون دستور دادبه نام آن حضرت سكه بزنند. روی این سكه ها كه الان درموزه آستان قدس است. نوشته شده:

«الامیر الرضا ولیعهد المسلمین علی بن موسی» 

مامون، لقب رضا را از شعار «الرضا من آل محمد» گرفته بود كه اشعاری است كه اولین بارمختار درقیامش كه به خونخواهی امام حسین (ع) بود، در كوفه از آن استفاده می كرد(سال 76ق) این شعار یعنی «ما فقط به حكومت كسی از آل محمد راضی هستیم.» این شعار را بعدها داعیان عباسی (كسانی كه برای قیام به نفع بنی عباس وعلیه بنی امیه دعوت می كردند، مثل ابومسلم خراسانی) هم به كار بردند وحالا مامون می خواست وانمود بكند كه اوست كه این شعار و آرزوی قدیمی را تحقق بخشیده است.
البته سیاسی بودن اقدام مامون، از همان زمان هم برملا شده بود. ومثلاً دعبل خزاعی- شاعری كه معاصر امام (ع) و مامون بوده (متوفای 246ق)- درشعری سروده است:
«ایا عجبا منهم یسمونك الرضا/ وتلقاك منهم كلحه وغضون»
یعنی در تعجبم ازآنها كه شما را «رضا» می نامند ولی از جانب ایشان رنج ها وسختی ها به شما می رسد.
حدیثی هم از امام جواد(ع) در «عیون اخبار الرضا» هست كه درجواب سوالی كه می گوید چرا پدر شما را رضا نامیده اند، فرموده اند: «زیرا مرضی (= مورد رضایت) خدا در آسمان ومرضی رسول خدا وائمه او درزمین بود». آن شخصی به سوالش اصرار می كند. می پرسد مگر باقی پدران شما مرضی خدا ورسول نبودند؟ امام جواب می دهند: «چرا، اما فقط پدرم بود كه مرضی موافقان ومخالفان قرار گرفت.» بعدها مضمون این حدیث بیشتر مورد توجه قرار گرفت ومثلاً مولف تاریخ «حبیب السیر» (نوشته شده حدود 930ق) درتوضیح لقب آن حضرت آورده است: « امام علی نام عالی نسب /پناه عجم، مقتدای عرب / ازوبود راضی جهان آفرین / از آن رو رضا گشت او را لقب».

سلطان

اسم ولقب سلطان تا قرن دوم هجری اصلاً كاربرد نداشته است ودر زمان هارون الرشید، برای اولین بار به وزیر معروفش - جعفر برمكی سلطان لقب داده شد. این واژه ابتدا به معنای پادشاه نبود وبه معنای شخصی بود كه تسلط برامور دارد(مثل سایرصفت هایی كه بر وزن فعلان ساخته می شود . مثلاً «قرآن » یعنی خواندنی.) اولین سلطان هم جعفر وزیر بود كه در دوره ای كنار خلیفه، سلطان هم وجود داشت.بعد از سركوبی برامكه اما تا مدت ها دیگر سلطانی وجود نداشت تا درزمان ولایتعهدی امام هشتم(ع) این لقب را دوباره به ایشان دادند.
در دوره های بعدی هم این لقب برای ایشان باقی ماند وبه معنای غیر از پادشاه استفاده شد .مثلاً در «تاریخ نیشابور» (تالیف 400 ق) از آن حضرت با عنوان «حضرت سلطان» یاد شده . حافظ (متوفای 792ق) سروده: «قبرامام هشتم وسلطان دین، رضا از جان ببوس وبر در آن بارگاه باش.» وگونزالس كلاویخو، سفیر اسپانیا كه در قبل از عهد صفوی به ایران آمد (806ق) درسفرنامه اش آورده است :«رسیدیم به شهر مشهد یعنی محل شهادت امام رضا (ع) كه به نام سلطان خراسان مشهور است...»

ضامن آهو

بعد از «رضا» مشهورترین لقب امام هشتم همین «ضامن آهو» است وجالب اینكه درهیچ كدام از منابع كهن تاریخی ، داستان پناه آوردن آهو به امام رضا(ع) نیامده است.قدیمی ترین منبعی كه چنین لقبی آورده ، این شهر آشوب (متوفای 588ق) در«مناقب آل ابی طالب» است كه د ر وصف آن حضرت - جایی كه درجریان ذكر وقایع سفر امام (ع) به ایران به نیشابور می رسد- یك بیت شعر از شاعری به نام «ابن حماد» نقل می كند كه به این شكل :«الذی لاذت به الظبیه والقوم جلوس / من ابوه المرتضی یزكو ویعلو و یروس» یعنی اوكسی است كه آهوی ماده به او پناه آورد؛ درحالی كه گروهی نشسته بودند. او كسی است كه پدرش علی مرتضی(ع) است وهمواره درحال تزكیه وتعالی وبالا رفتن است. این درحالی است كه روایت پناه آوردن آهوی ماده، دوقرن قبل از این كتاب برای پیامبر (ص) روایت شده است.
طبرانی (متوفای 360ق) در «المعجم الكبیر» وامام بیهقی (متوفای 430ق) در«دلایل النبوه» نقل كرده اند كه روزی پیامبر از كنار شكارچیانی می گذشت كه آهویی شكار كرده بودند. آن آهو با حضرت سخن گفت. پیامبر به شكارچی ها فرمود كه آهو را رها كنند تا برود به بچه هایش شیر بدهد. وبرگردد. شكارچی ها پرسیدند: «درقبال چه چیزی آن را آزاد كنیم؟» حضرت فرمودند: من ضامنم» . رسول خدا(ص) نشست تا آهو رفت و برگشت. شكارچی ها هم آهو را به حضرت بخشیدند وآن حضرت، آهو را آزاد فرمودند.
درعوض، شیخ صدوق (متوفای 381ق) دركتاب «عیون الاخبار الرضا» داستانی را نقل می كند از ابومنصور محمد بن عبدالرزاق طوسی (متوفای 350ق) . ابومنصور طوسی ، كسی است كه به دستورش داستان های «شاهنامه» جمع شده بود وابتدا دقیقی وبعد فردوسی آن را به نظم كشیدند.
ابومنصور طوسی تعریف می كند كه در جوانی اش یك بار برای شكار رفته بوده. آهویی گیرش می آید.او را دنبال می كند. آهو می رود ومی رود تا به مزار حضرت رضا(ع) می رسد، به محض وارد شدن آهو به داخل ساختمان مزار، سگ ابومنصور دست از تعقیب او بر می دارد. خود ابومنصور كه سنی مذهب بوده، داخل مزار هم می رود. اما به جز پشكل آهو چیزی پیدا نمی كند. ابومنصور می گوید از آن زمان معتقد به مزار امام رضا(ع) شده است ومدام به زیارت آن حضرت می رود.
به نظر می رسد داستان ضامن آهو شدن امام رضا(ع) ، از ادغام این دو داستان با هم آمده باشد.

عالم آل محمد 

ائمه معصومین ما (ع) همگی از علمای عصرخود بوده اند و قبل از امام رضا (ع) به امام باقر(ع) هم این لقب را داده بودند. با این حال شهرت امام رضا(ع) به برتری علمی برهمعصرانش از آنجا آمده است كه مامون كه خودش هم از دانشمندان بود. و«اعلم بنی عباس» به حساب می آمد دردوره ولایتعهدی، مناظرات متعددی را بین امام رضا (ع) و علمای دیگر مذاهب ترتیب می داد.
انگیزه مامون از این كار را بعضی مثل طبری (درتاریخ طبری) علاقه او به علم ودانش ذكر كرده اند وحاكم نیشابوری (درتاریخ نیشابور) می گوید كه این كار را می كرد تا نقاط ضعف احتمالی امام رضا (ع) را برملا كند وبه جایگاه ایشان توهین كند.به هر حال، هدف هرچه كه بود نتیجه مناظرات اذعان همه به علم ودانش سرشار امام (ع) ودادن لقب «عالم آل محمد» به آن حضرت بود. برای آنكه به صحت این حرف پی ببرید، می توانید موضوع یكی از جلسات این مناظرات را در دو منبع سنی («عقدالفرید» نوشته ابن عبد ربه اندلسی، متوفای 328ق) و شیعه («عیون اخبار الرضا»، نوشته ابن بابویه یا شیخ صدوق، متوفای 381ق) بخوانید كه دقیقاً عین همان را نقل كرده اند.
غریب یا غریب الغربا

ممكن است تصور شود لقب «غریب» برای امام هشتم (ع) به خاطر دوری آن حضرت از شهر پیامیر(ص) یعنی مدینه بوده است اما از بین امامان ما ، فقط دوامام بوده اند كه به طور كامل درمدینه زندگی كرده اند (امام باقر(ع) و امام صادق(ع) . سه امام اول دوره ای را در كوفه بوده اند وامام سوم پس از ترك مدینه به اجبار وحركت به سمت مكه، عاقبت در سرزمین عراق به شهادت رسید.امام چهارم كه به اسارت تا دمشق هم رفتند واز امام كاظم(ع) به بعد هم همه ائمه در بغداد وتحت نظر خلفای عباسی بودند (جز امام رضا(ع) كه درمرو تحت نظر بودند) با این حساب، این لقب نباید تنها به این دلیل باشد.
به نظر می رسد كه این لقب را خود امام و نزدیكان آن حضرت شایع كرده اند تا مانع از موفقیت اقدام سیاسی مامون كه می خواست از ولایتعهدی امام رضا (ع) سوء استفاده بكند، بشوند.
همچنان كه امام رضا (ع) در وقت حركت به سوی ایران، از اهل بیتشان خواستند تا گریه و نوحه بكنند، یا وقتی كه دعبل خزاعی درمرو خدمت ایشان رسید وشعری را كه در رثای شهادت امامان قبلی برای آن حضرت خواند، حضرت به شعر او دوبیت اضافه كردند: «وقبر بطوس یالها من مصیبت / الحت علی الاحشا بالزفرات / الی الحشر حتی یبعث الله قائما/ یفرج عنا الغم والكربات» یعنی «وقبری در طوس است كه مصیبتش غم را تا روز قیامت در دل ها می افروزد تا اینكه خداوند قائمی را برانگیزد واندوه را از دل ما برطرف كند.» دعبل پرسیده بود: « یابن رسول الله! من چنین قبری را نمی شناسم.» وحضرت جواب داده بود: « آن قبر من است.» دعبل هم قصیده اش را با دوبیت امام، این طرف و آن طرف برای شیعیان می خواند.

مرتضی

این لقب به معنای مورد رضایت و پسندیده ، لقبی است كه شیعیان دربرابر لقب «رضا» كه مامون به آن حضرت داده بود برای ایشان به كار بردند، ، لفب مرتضی البته ازالقاب مشترك بین آن حضرت با سایر ائمه (ع) است واگر هم درمتنی، مرتضای خالی دیدید، قاعدتاً منظور امام اول(ع) است؛ اما در صلوات خاصه امام رضا هم این لقب بلافاصله بعد از لقب رضا آمده است
:«اللهم صل علی علی بن موسی الرضا المرتضی»

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات